Prawdziwa Miłość: Nieustanne Pragnienie Bycia Lepszym dla Drugiej osoby. Czy zauważyłaś, że w prawdziwej miłości pragnienie przypodobania się ukochanemu rośnie? Prawdziwa miłość jest poza stagnacją, poza zobojętnieniem. Ona jest życiem, a jej brak prowadzi do wewnętrznego zamarcia. W kochającej relacji jest uprzejmość, natomiast brak jest lekceważenia czy braku szacunku. Każde słowo, każdy gest, każda myśl kierowana do ukochanej osoby powinna być przejawem troski i zachwytu nad tym, że jest obok.
Pełnię życia można zrozumieć poprzez doświadczenie doskonałego małżeństwa. W wieczności każdy mężczyzna i każda kobieta mogą mieć przy sobie jedyną, prawdziwą istotę. Odnalezienie jej jest jak odkrycie brakującego elementu układanki, który sprawia, że wszystko staje się jasne. Niedoskonałość innych związków zawsze wyjdzie na jaw, tak jak prawdziwa doskonałość jedynego, prawdziwego małżeństwa nieuchronnie ukaże się w pełni.
Kiedy tych dwoje się odnajdzie, ich miłość będzie wzrastać w mocy i szczęściu. Będzie to uczucie poza podlegającemu erozji czasu, lecz stale pogłębiająca się, coraz bardziej fascynująca podróż. Ich miesiąc miodowy nie skończy się po kilku tygodniach czy miesiącach – on stanie się niekończącym się tańcem serc, które dzięki sobie nawzajem rosną w sile i blasku.
W prawdziwej miłości jest brak zobojętnienia. Każdego dnia budzisz się i pragniesz uczynić siebie lepszą dla siebie i ukochanego. Każdego dnia on patrzy na Ciebie z tym samym zachwytem i miłością, która zamiast maleć rośnie. Takie małżeństwo to dar, bez granic. To szczęście, które trwa na wieczność.
