OBRAZOPISANIE
Jestem twórczynią, która wychodzi poza klasyczne rozumienie malarstwa.
Tworzę nie dla dekoracji ani dla samej formy, ale z głębi czucia.
To, co powstaje, rodzi się poza głową, rodzi się z przestrzeni – przychodzi samo.
Obrazopisanie to spotkanie ze światłem.
Z polem. Z tym, co nienazwane, ale żywe.
To malowanie nie tego, co widzą oczy, lecz tego, co się czuje.
Co pojawia się w polu. Co przemawia poprzez dłonie, kolor, impuls.
To język pozasłowny.
Język energii, który opowiada historię tam, gdzie słowa już nie wystarczają.
Każdy obraz to zapis częstotliwości.
Czasem przychodzi jak strumień, czasem jak szept.
Nie wiem z wyprzedzeniem, co się narodzi.
To proces zaufania. Połączenia. Obecności.
Każdy obraz jest wyjątkowy, bez kopii – tak jak Ty.
Nie trzeba go rozumieć. Wystarczy poczuć.
Dla niektórych moje obrazy mogą wyglądać jak przypadkowe kreski, mazy – jak coś, co mógłby stworzyć każdy.
Ale tu chodzi o coś innego. O coś głębszego.
To zapis energii, która przychodzi w odpowiednim czasie i przestrzeni.
To różna częstotliwość ruchu dłoni i palców – anten, z różną częstotliwością głosu, które łączą mnie z kosmosem.
To moment, w którym pojawia się impuls, światło, słowo – i dzieje się akt tworzenia.
Z przestrzeni ciszy i skupienia,
Dorota Dusik